نگاهی انسانی به مسئله آینده اسیران  فرقه رجوی درعراق

الف .مینو سپهر

 

به بهانه گردهمایی کانون آوا درپاریس جهت پیداکردن راه حلی انسانی برای اسیران فرقه رجوی درعراق.

 

درست از دوماه پیش که دولت عراق تصمیم گرفت باهماهنگی ارتش امریکا قرارگاه تروریستی فرقه رجوی رابرای تعین تکلیف نهایی محاصره نماید تبلیغات سنگین این فرقه  جهت تاثیرگذاری براین روندآغاز گردید .

 

دراین راه سرکردگان این فرقه تمامی امکانات پیدا وپنهانشان را به میدان آوردند تا شاید بتوانند دبیرکل سازمان ملل وصلیب سرخ جهانی و کمیساریای سازمان ملل درامورپناهجویان و سازمانهای حقوق بشر را تحت تاثیرخواست های غیرقانونی خود قراردهند.

ولی  چنین نشد ونتیجه این بمباران تبلیغاتی ازحد اعلام نگرانی آقای بان کی مون و سازمان عفوبین الملل که مهم ترین این واکنش هابودند فراترنرفت .

 

دراعلامیه سازمان عفو بین الملل دراین باره می خوانیم: این سازمان درنامه ای به دولت عراق اعلام کرد: این سازمان نگران آینده افراد مستقردراین اردوگاه برای اخراج ویا بازگرداندن انها بگونه ای که خطراتی رامتوجه آنها نماید می باشد.

 

و آقای یان مون کی دبیرکل سازمان درنامه ای ازطرف کمیساریای عالی سازمان ملل درامورپناهندگان به دولت عراق ازاین دولت خواست تاازساکنان این اردوگاه دربرابرخروج ویا بازگرداندن آنها به ایران محافظت نماید.

 

همانگونه که دراین دو اظهارنظر مشاهده می کنیم هردو درمتنی تقریبا مشابه تنها به نگرانی خود درمورد اخراج وبازگرداندن این افراد به ایران اشاره نموده اند و روی سخن هردو نیز با دولت عراق است واین بدان معناست که این مراجع تائید می نمایند که دراین مورد تنها دولت عراق است که باید تصمیم بگیرد.

 

وطبیعی است که چنین  نظربعدی انسانی داشته و می تواند به خواست تمامی طرفداران حقوق بشرو سازمانها و گروه ها وافراد بسیاری مبدل گردد .

 

درابتدای شروع این تصمیم دولت عراق نیز بسیاری از هم میهنان باتوجه به بعد انسانی قضایا خواهان تضمین های لازم درموردآینده این اسارتگاه شده بودند ولی فرقه رجوی خواست دیگری را دنبال می کرد وآن تداوم حفاظت این قرارگاه توسط نیروهای امریکایی بود که به مانند این پنج سال گذشته بتواند سلطه تشکیلاتی ضدانسانی خودرا همچنان براین اسیران اعمال نموده تاشاید دریک تاخیر بی سرانجام ازفروپاشی کامل این اسارتگاه فیزیکی _ ذهنی جلوگیری نماید.

 

فرقه رجوی با هیاهو وجنجال وبحران سازی مصنوعی ساختن ودروغ زنی درابتدای این تحول وتحویل با نادیده انگاشتن دولت قانونی عراق چنین ادعا می کرد که عراقی ها می خواهند این اسیران را تحویل دولت ایران بدهند که درآنصورت فاجعه ای انسانی دراه است!

 

ولی این دروغ بافی ها و فراافکنی ها هیچ خریدار وشنونده ای نداشت زیرا اولا دولت عراق اعلام نمود که  باافراد این قرارگاه رفتاری انسانی درچهارچوب قوانین بین المللی خواهد نمود ومسئله دیگراینکه دولت ایران نه تنها ازبابت این تروریستهای خلع سلاح شده هیچ گونه نگرانی نداشت بلکه بنابراعلام سازمان صلیب سرخ طی سالهای 2003تا2008 بیش از سیصد نفرازکسانی که از این فرقه جداشده بودند بدون هیچ مشکل اولیه وثانویه به میهن خودبازگشته وبه زندگی عادی خود مشغول هستند..

 

بنابرابن دودلیل روشن تبلیغات نادرست فرقه رجوی پس از روشن شدن حقایق کم رنگ ومحوگردیدند بگونه ای که کم کم نظریه پردازان این فرقه دست از تئوری خودساخته فاجعه انسانی! برداشته وخواهان برسمیت شناختن حق پناهندگی وحفاظت این افراد گردیدند .

فرقه رجوی دربین درخواست های غیرموجه وغیرقانونی اش رعایت مفاد کنوانسیون ژنو را درمورد این افراد یاد آوری می نمود واین درصوتی است که مفاد این کنوانسیون شامل حال این افراد نمی گردد چرا که این افراد نه بعنوان پناهنده بلکه بعنوان بخشی از نیروهای نظامی خارجی (مزدوران جنگی) ارتش صدام به شمار می رفتند  که پس ازسقوط این رژیم توسط نیروهای اعتلاف خلع سلاح گشته و با نگاهی انسانی تحت محافظت موقت نیروهای ائتلاف قرارگرفته بودند.

 

فرقه رجوی وافرادش درواقع میهمان صدام حسین معدوم بودند و چون درخواست پناهندگی آنها درعراق مستند نبود و رژیم عراق نیز سقوط کرده بود بنابراین مسئولان دولت تازه عراق بودند که باید درباره این افراد تصمیم می گرفتند ودولت تازه عراق نیز ضمن تاکید بر تروریست  این فرقه هیچ گاه این افراد را بعنوان پناهنده به شمار نیاورد.

.

ودرهمین راستا بود که به آنها فرصت شش ماهه عطاکرد تاخاک این کشوررا ترک گویند.

اکنون فرصت شش ماهه روبه پایان است و باتکمیل پاکسازی استان دیالی از گروه های تروریستی در آینده نزدیک حفاظت این استان بعنوان سیزدهمین استان عراق دراختیار نیروهای ارتش عراق قرار می گیرد و از آنجا که مقرتروریستی فرقه رجوی نیز درهمین استان قراردارد حفاظت داخلی وخارجی آن بگونه ای کامل دردست دولت و ارتش عراق قرارخواهد گرفت واین همان ترس ووحشتی است که سراپای این فرقه تروریستی را فراگرفته است زیرا با تکمیل تحویل این پایگاه تروریستی بی شک مناسبات سابق درمورد کنترل ذهنی _ فیزیکی این اسیران برهم خواهد خورد ودولت عراق موظف می گردد که امکانات انسانی برای این اسیران فراهم آورده وبا گسست زنجیر اسارت از پا وذهن این اسیران که بیش از بیست سالست دراین پایگاه روزمرگی می گذرانند قادر گردند به دور از چشم جلادان وجاسوسان فرقه باخانواده های خود ملاقات نموده و به دنیای آزاد بیرون از این تشکیلات سرکوبگر پای نهند.

ودرواقع جیغ وداد وناله وفغان سرکردگان فرقه دردروغ گویی درباره آینده این اسیران روی قابل دید این تلاشهاست و درزیر پوست این تبلیغات  نگرانی از آینده این اسیران نیست بلکه هدف بعقب انداختن پروسه دستگیری سرکردگان فرقه درعراق و خارج از این کشور می باشد وگرنه سرکردگان این فرقه همانگونه که بارها درحرف وعمل ثابت کرده اند مرگ وجنازه این افراد برایشان بیشتراززنده بودن آنها ارزش دارد! وبنابراین اگرخطری جان این اسیران را تهدید کند از جانب سرکرده فرقه رجوی است که ممکنست در نهایت یاس وشکست وبرای بهره برداری از وجود این اسیران همانند سال 2003 دستور تشکیلات خودکشی ویا خودسوزی این افراد راصادر کند واین تنها خطر ممکنی است که متوجه جان این اسیران می باشد

 

معضل پناهندگی ومشکل اخراج اسیران فرقه رجوی_ طی این دوماه گفتگوهایی بین نیروهای امریکایی از یک سو و دولت عراق و سازمانهای حقوق بشروکمیساریای سازمان ملل درامور پناهندگان برای آینده این اسیران درجریان بود _ ازسویی دولت عراق همانند امریکا واروپا این فرقه را یک سازمان تروریستی می شناخت که وبراین نه تنها حاظربه اعطای حق پناهندگی به افراد این سازمان تروریستی نبود بلکه ازچهارماه پیش رسما بامحدودیت هایی از این فرقه خواسته بود ظرف شش ماه خاک عراق راترک کنند.

وارسویی دیگر هیچ کشوری حاظر به ریسک پذیری وقبول این تعداد تروریست های خلع سلاح شده درکشورخود نبود  _ بنابراین حل این مسئله با مشکلاتی چنین روبرو گردید .

 

اکنون که به همت کانون آوا قراراست یک گردهمایی درروز بیست ویکم نوامبر2008 درفرانسه  جهت بررسی راه حل ها درباره سرانجام این اسیران درفرانسه انجام گیرد بنده ضمن پشتیبانی از این اقدام انسانی موار ذیل را دراین بررسی  پیشنهاد می کنم.

 

 یکم_ دخالت صلیب سرخ جهت ایجادپایگاهی خارج از این قرارگاه جهت سرشماری و گفتگو ومصاحبه با تک تک افراد بدون حضورنیروی فشارتشکیلات فرقه _ چنین مصاحبه ای می تواند باعث تصمیم گیری افراد مردد وتحت فشار وناراضی گردد.

 

دوم _ فراهم آوردن امکاناتی جهت بازدید خانواده ها و دوستان افراد این فرقه توسط دولت عراق تحت نظرسازمان صلیب سرخ درمکانی درشهربغداد ویا شهرهای دیگری نزدیک این قرارگاه .

 

سوم _ فراهم آوردن مکانی موقت جهت اسکان افراد جداشده جهت معاینه پزشکی ودرمان روحی روانی آنها.

چهارم _ انتقال تمامی افراد ساکن این اردوگاه به مکانی دیگرجهت برهم زدن تشکیلات ضدانسانی این فرقه و به جریان انداختن اقدامات قضایی جهت تحت پیگرد قراردادن سرکرده فراری وهمسرش و کلیه شکنجه گران وبازجویان شناخته شده فرقه.

 

به باورمن چنین اقداماتی ضمن اینکه باعث فروپاشی کامل مناسبات ضدانسانی حاکم براین فرقه خواهد گردید امکانی جهت تصمیم گیری آزادانه این افراد را فراهم خواهد آورد وطبعا کناره گیری هریک از این اسیران همانند مهره های دومینو بردیگران موثرخواهد بود _ فراموش نکنیم تا این افراد به دنیای فاصله داری اازتشکیلات پای نگزازند_ تا موفق نگردند درذهنیت خود وجود خانواده ودوستانشان رابازسازی کنند_ تا تشکیلات این فرقه ازهم نپاشد و سران این فرقه تحت پیگردقرارنگیرند هیچ  هرگونه راه حلی درمورد آینده این اسیران بامشکل جدی  روبرو خواهد بود.

 

با آرزوی موفقیت برای کانون آوا درکنفرنس پاریس..

الف – مینو سپهر کنکاشگروتلاشگرحقوق بشروزنان 2008-11-20

 

نگارشگر الف.مینوسپهر| |